کتاب دیوانه بازی

کتاب دیوانه بازی نوشته کریستین بوبن ترجمه پرویز شهیدی توسط انتشارات چشمه با موضوع ادبیات، ادبیات داستانی، رمان خارجی به چاپ رسیده است.

در شلوغی و فشار روزمره‌ی زندگی شهری، خیلی وقت‌ها فرصت کتاب خواندن از ما گرفته می‌شود و حتی لحظه‌های استراحت‌مان هم بی‌ثمر می‌گذرد. در چنین روزهایی، خواندن یک داستان کوتاه می‌تواند دریچه‌ای کوچک برای فرار از گرفتاری‌ها باشد؛ فرصتی برای اینکه چند دقیقه‌ای پا از این جهان پرهیاهو بیرون بگذاریم.
کریستین بوبن، نویسنده‌ی معاصر فرانسوی، درست همین روزنه‌ها را برای مخاطبش باز می‌کند. نوشته‌های او از جنس رهایی‌اند؛ حکایت‌هایی ساده و روشن از تجربه‌های روزمره که در آن‌ها عشق موج می‌زند و صمیمیت کلماتش تا مدت‌ها آرامش را در ذهن و دل خواننده نگه می‌دارد. کتاب «دیوانه‌بازی» روایت لطیفی است از عشق، آزادی و دل کندن دخترکی که تصمیم می‌گیرد از قید و بندها بگریزد.

بخشی از متن

نخستین عشق زندگی‌ام دندان‌هایی زرد دارد. او از چشمان دو ساله‌ی من گذشت، در دلم نشست و همان‌جا خانه کرد؛ و حالا که با شما حرف می‌زنم هنوز همان‌جا جا خوش کرده است. هیچ‌کس نتوانسته جای او را بگیرد یا آن‌قدر عمیق در وجودم نفوذ کند. من عشق را از همان کودکی با مغرورترین عاشق دنیا شروع کردم:
اولین معشوق من یک گرگ بود. گرگی واقعی با موهای بلند، بویی وحشی، دندان‌هایی سفید مایل به زرد و چشمانی زردرنگ مثل گل میموزا. لکه‌های کوچک و روشنی لابه‌لای سیاهی موهایش برق می‌زد.

آن شب، والدینم وحشت‌زده از کاروان بیرون دویدند. چراغ‌های دیگر چادرها یکی پس از دیگری روشن شد؛ دلقک‌ها، آکروبات‌بازها، شعبده‌بازها، زن‌ها و بچه‌ها، همه با لباس خواب یا نیمه‌عریان از خواب پریدند و اسمم را صدا کردند. زیر کامیون‌ها را گشتند، میدان دهکده را بالا و پایین کردند، حتی تهدید کردند پلیس را خبر می‌کنند.

آخر سر خاله‌ام پیدایم کرد. به بقیه اشاره کرد که آرام باشند و دنبال او بیایند. همه‌ی اهل سیرک کم‌کم به قفس نزدیک شدند. در قفس نیمه‌باز بود و من روی کاه‌های زردرنگش خوابیده بودم؛ سر کوچکم را روی شکم گرگ گذاشته بودم و در آرام‌ترین خواب دنیا فرو رفته بودم.
گرگ را از جنگل‌های لهستان آورده بودند؛ همان حیوانی که هنگام برپا کردن چادر سیرک، برای جذب تماشاگرها به نمایش می‌گذاشتند.