کتاب انجمن شاعران مرده پنجره

کتاب انجمن شاعران مرده نوشته ن ه کلاین بام ترجمه حمید خادمی توسط انتشارات کتاب پنجره موضوع ادبیات، ادبیات داستانی، رمان به چاپ رسیده است.

در گردهمایی که هم برای شروع سال تحصیلی جدید و هم برای صدمین سال تاسیس دبیرستان ترتیب داده شده بود، مدیر مدرسه – آقای نولان – که مدیر سختگیر و منظمی‌ست، جان کیتینگ را به عنوان معلم جدید ادبیات مدرسه معرفی می‌کند.معلم جدید برخلاف اساسنامه و قواعد ثابت مدرسه رفتار کرده و دانش آموزان را به تالار تشریفات مدرسه می‌برد و عکس‌هایی را به آن‌ها نشان می‌دهد که شصت، هفتاد سال پیش در وجود داشته‌اند و به آنها گوشزد می‌کند که دیگر زنده نیستند. این اولین درس بچه‌های مدرسه ولتون است: «مرگ آگاهی». بعد از درس مرگ‌ آگاهی، معلم شعری برای آن‌ها می‌خواند تا اهمیت استفاده از فرصت‌ها و لحظه حال را به آنان یادآوری کند.

داستان کتاب انجمن شاعران مرده در سال ۱۹۵۹ و در آمریکا می‌گذرد. بیشتر اتفاقات این داستان در دبیرستانی به نام ولتون اتفاق می‌افتد. در دبیرستان ولتون قوانین خشک و سختگیرانه‌ای اجرا می‌شود و اساسنامه‌ دبیرستان بر چهار شعار استوار است:

1. سنت
2. افتخار
3. انضباط
4. سرافرازی

معرفی مباحث کتاب انجمن شاعران مرده

مدیر نولان موقرانه اعلام کرد: «مشعل دانش را از پیر به جوان، دست به دست بگردانید.» و هر پسر، شمع بغل‌دستی‌اش را روشن کرد. «خانم‌ها و آقایان، فارغ‌التحصیلان ممتاز و دانش آموزان... امسال، سال ۱۹۵۹، بیانگر صدمین سال حضور آکادمیِ عالیِ ولتون است. یک‌صد سال پیش، در سال ۱۸۵۹، چهل‌ویک دانش‌آموز در همین مکان نشستند و سؤال‌هایی از آن‌ها پرسیده شد که حالا از شما در شروع هر ترم تحصیلی پرسیده می‌شود. نولان به شکلی اغراق‌آمیز، مکثی کرد و آن‌گاه نگاهش را در فضایی که پر بود از چهره‌های جوان ترسیده و هیجان‌زده، این‌سو و آن‌سو گرداند. آن‌گاه غرّید: «آقایان! ارکان چهارگانه کدام‌اند؟»

وقتی شاگردان، خبردار به پا خاستند، بی‌قراری پاها سکوت سنگین فضا را شکست. تاد اندرسن۴ شانزده ساله، از اندک دانش‌آموزانی که لباس فرم مدرسه را نپوشیده بود، وقتی باقیِ بچه‌ها به پا خاستند مردّد بر جای خود ماند. مادرش سقلمه‌ای به او زد تا از جا بلند شود. چهره‌اش افسرده و غمگین بود و چشمانش را غباری از خشم و آشفتگی پر کرده بود. در سکوت، پسرهای دور و برش را تماشا کرد که هماهنگ فریاد می‌زدند: «سنت! افتخار! انضباط! سرافرازی!»