کتاب زل آفتاب

کتاب زل آفتاب نوشته سروش چیت سازو توسط انتشارات چشمه با موضوع ادبیات فارسی، ادبیات داستانی، رمان فارسی به چاپ رسیده است.

نویسنده این کتاب در آثارش همواره کوشیده با بهره‌گیری از زبان خلاق، سوژه‌های نو و شیوه‌ای تازه در روایت، مخاطب را شگفت‌زده کند. چیت‌ساز پیش‌تر دو کتاب «بارش سفره ماهی» و «نوبت سگ‌ها» را منتشر کرده بود که دومی موفق به دریافت جایزه بهترین مجموعه داستان جشنواره مهرگان ادب شد. اولین رمان او، «زل آفتاب»، از جهانی برخاسته که همه چیز در سایه‌ای از زوال و غبار فرو رفته و اکنون ضرورت دارد این غبار زدوده شود.

این اثر داستان آدم‌هایی را روایت می‌کند که درون یک قاب عکس قرار دارند؛ عکسی که محور داستان می‌شود و راوی را وامی‌دارد تا در دالان‌های پیچیده زمان و مکان حرکت کند. داستان، کشف عکس‌ها و مواجهه با مردگان و نیمه‌زندگان را دنبال می‌کند و اثری مکاشفه‌گونه در زیرزمین‌ها و زندگی‌هایی است که نمی‌توان با قطعیت درباره وجود یا عدم آن‌ها سخن گفت. رمان «زل آفتاب» اثری چندلایه و مملو از ارجاعات تاریخی است، مناسب مخاطبی که به دنبال تجربه‌ای متفاوت و پر از راز و نشانه است و می‌خواهد بداند پشت این همه زمان مرده، چه کسی یا روایتی پنهان است.

بخشی از متن کتاب

مدت‌ها بود می‌خواستم برای سهراب از خانه‌مان بگویم؛ خانه‌ای که پدربزرگ دورِ همین درخت ساخته بود. چنار را سال‌ها پیش، پدرِ پدربزرگش به نشانه نذری مرموز کاشته بود که هنوز برآورده نشده، جایی حوالی روستایی که حالا فقط کوچه و خیابان است. درخت ابتدا بیرون امیرآباد بود، بعد نصرت‌آباد، سپس افتاد در محله جلالیه، نزدیک میدان مشق، و دوباره به امیرآباد بازگشت و نامش تغییر کرد تا به جایگاه کنونی رسید.

وقتی جدِ بزرگ نهال را کاشت، لابد نهری هم از کنار آن می‌گذشت و مرد خیالش بابت رشد و ماندن درخت آسوده بود. بعدها که شهر زمین‌ها و روستاهای اطراف را بلعید، پدربزرگ حصاری دور زمین اطراف درخت کشید و قبل از آمدن متفقین خانه را در آن عَلَم کرد. اکنون درخت، بی‌آنکه در طول زندگی‌اش ثمری داشته باشد، با عظمت از ریشه بیرون آمده و افتاده است. در آن تاریکی دم‌غروب، انگار بار اولی بود که می‌دیدمش؛ شبیه انسانی کهن‌سال که تا پیش از مرگش کسی از وجودش آگاه نمی‌شود. عمه می‌گفت چیزی که مردگان را در خاطره زنده نگه می‌دارد، چگونگی مردن‌شان است...